Het was altijd al een onstuimige week geweest maar tot nu toe wist ik weer en wind te trotseren zonder daadwerkelijk slachtoffer te worden van de herfst. Op deze bewuste donderdag was het echter raak, ik verzoop – figuurlijk gesproken – en arriveerde daarom te laat bij mijn eerste filmdate.
Ditmaal een tussendag IDFA – slechts een film is mijn programma rijk. Maar absoluut niet de minste. Het opzienbarende Google Baby had al eerder dit festival mijn aandacht weten te trekken. Helaas waren alle vertoningen keer op keer volgeboekt, vandaag was het dan eindelijk raak.
Op mijn vijfde dag IDFA besloot ik mijn programma wat in te korten en me te beperken tot twee films. Een van die films was de grote productie The Cove, een film die eind 2009 in de vaderlandse bioscopen zal verschijnen. Des te leuker om daar nu alvast een voorproefje op te mogen nemen en de première van een van de vermeende festivalhoogtepunten mee te mogen maken!
Aangezien mijn ochtendplannen door huiselijke verplichtingen om zeep waren geholpen, toog ik pas halverwege de middag richting het centrum van Amsterdam om voor de derde maal films te gaan zien op het grootste documentairefestival ter wereld: IDFA.
In allerijl naar de kaartverkoop fietsen, door de regen en storm, gaat je niet in de koude kleren zitten. Uitgeput en bezweet arriveer ik uiteindelijk zonder al teveel kleerscheuren, blijken mijn dagplannen compleet omgegooid te moeten worden. Alle films waar ik op geanticipeerd had zijn uitverkocht. Gelukkig gaat mijn sumoliefde diep genoeg om daar nog kaartjes voor gereserveerd te hebben, verder wordt het improviseren geblazen.
Voor je het weet is het weer zover: een nieuw filmfestival dient zich aan. Koester ik nog de warme (hoewel…) herinneringen aan het Nederlands Film Festival, staat daar plots het Internationaal Documentaire Festival Amsterdam – kortweg IDFA – voor de deur! Ik was voornemens verslag te doen van dit festival, maar aangezien ik mijn agenda kwijt ben was de startdatum me geheel ontgaan. Gelukkig heb ik punctuele mensen in mijn omgeving, die me wezen op hun plan op de zaterdag het IDFA te gaan bezoeken. Goed voorbeeld doet volgen, mijn zaterdag kreeg ook een onverwacht filmische invulling.
Na korte afwezigheid uit het epicentrum van de vaderlandse film, keerde ik vandaag met rasse schreden weer terug naar Utrecht. Een vast rondje richting het Neude rijker, was het uiteindelijk het Rembrandttheater waar ik mij als eerst vandaag mocht nestelen.
Om maar eens met een lekker dramatische kop te openen. Vandaag is mijn laatste dag Film by the Sea. Dat betekent geen zilte Zeeuwse zeelucht maar, geen enorme rollen kebab voor een habbekrats maar vooral natuurlijk even geen internationaal filmprogramma meer. Ik word er een beetje weemoedig van, eerlijk waar.
Na een paar dagen rust te hebben genoten na mijn laatste avonturen op filmgebied in Vlissingen, was het vandaag, vrijdag 18 september, weer tijd voor de bijl te gaan. En het mocht er nu toch ook weleens van komen: festivalfilm nummer één, De Storm, stond op het programma.
Vroeg uit de veren voor de tweede dag Zeeuwse cinema. En wat voor dag! Vijf films rijk, de ene titel nog mooier dan de ander. Het poëtische Bright Star, de sterrencast van New York, I Love You en een legende tot leven gewekt in Creation, om maar wat te noemen.
In mijn openingsbericht over Film by the Sea mijmerde ik al weg naar mijn eerste festivalervaring, vandaag was het dan ook daadwerkelijk zo ver. Nadat gisteren, op 11 september, de eerste opening had plaatsgevonden van dé festivalfilm bij uitstek De Storm, was het vandaag vooral mezelf begeven in de luwte. Voor mij geen nadreun van een heftig openingsfeest, maar met een frisse, heldere geest de minder bewierookte films bekijken.
Een lange treinreis is het offer dat gebracht moet worden moet worden om een van Zeelands meest cultuurbepalende festivals te mogen bijwonen. Een acceptabel offer, daar Film by the Sea dit jaar een mooi divers programma aanbiedt. Variërend van enkele grote producties die hun landelijk debuut zullen maken – ik noem graag Up, Moon en 500 Days of Summer – tot de lokale trots De Storm, die voordat hij voor het grote publiek heeft gedebuteerd al vele tongen los heeft weten te maken in het Zeeuwse land.
Hoewel ik mezelf doorgaans typeer als nuchter en kritisch op het zure af moet ik toegeven dat gisteravond toch wel een van de leukste avonden van het festival was, dankzij de aanwezigheid van echte sterren.
Als ik vandaag voor de vierde keer mijn bekende route naar de Vlissingse bioscoop fiets langs het kanaal van Walcheren weet ik nog niet dat de films die ik vandaag zal gaan bekijken een gedeeld thema hebben: de dood.
Als de wekker om acht uur gaat ben ik nog lang niet wakker, maar dat is vandaag geen bezwaar: het is voor mij de eerste dag van Film by the Sea. Er staan zes films op het programma. Ik scheur op mijn fiets naar Vlissingen.
Dit jaar bestaat Film by the Sea, het jaarlijkse internationale filmfestival in Vlissingen, alweer tien jaar: een goede reden om de mooiste films uit de geschiedenis van het tienjarige festival nog eens voorbij te laten komen.
In samenwerking met Universal Pictures geven we 4x twee vrijkaarten en 8x een Impossible puzzel weg!
Wil je op de hoogte blijven van het laatste filmnieuws? Abonneer je op onze RSS feed!
