Tom, de jongen, gelooft nog steeds heilig in het bestaan van een alles veranderende, kosmisch voorbestemde, als door een bliksemschicht getroffen liefde, zelfs in deze cynische, moderne wereld. Summer, het meisje, gelooft daar niet in. Helemaal niet. Dat houdt Tom echter niet tegen om steeds weer achter haar aan te gaan, als een moderne Don Quichot. Opeens is Tom niet verliefd op zomaar een lieftallige, grappige, intelligente vrouw – niet dat hij daar iets op tegen heeft – maar op het idee van Summer, het idee van een liefde die nog steeds het hart kan laten overslaan en de wereld op zijn kop kan zetten.
Terwijl het verhaal achteruit en vooruit in de tijd springt door Tom en Summer’s knipperlichtrelatie die soms hemels, maar vaak tumultueus is, krijgen we alle aspecten van de liefde voorgeschoteld, van verliefdheid tot afspraakjes, seks, scheiding, verwijten over en weer en vergeving. Dit alles in een draaikolk van sprongen in de tijd, gespleten schermen, karaokenummers en cineastische geestdrift. Dit is een kaleidoscopisch portret van waarom en hoe we nog steeds zo belachelijk, tenenkrommend ons best doen om de liefde te begrijpen…en hopelijk waar maken.
