Al enkele weken geleden kwamen de geruchten rondom de film met maar liefst zeven Golden Globe-nominaties op: The King’s Speech. Colin Firth won de Golden Globe voor beste acteur vervolgens en zou tevens de Oscar voor beste acteur moeten krijgen. Ook diens tegenspeler Geoffrey Rush zou een Oscar verdienen, zo melden steeds meer mensen. Bij de Producers Guild Awards (een belangrijke graadmeter voor de Oscars) won de film zelfs het beeldje voor Beste Film. Geruchten zijn helaas niet altijd waar, maar bij The King’s Speech gelukkig wel.
Al zolang hij zich kan herinneren heeft Bertie, de tweede zoon van Koning George V, een spraakgebrek. Nadat hij bij een openbare speech totaal niet meer uit zijn woorden komt besluit Bertie’s vrouw Elizabeth contact te zoeken met de excentrieke logopedist Lionel Logue. De heren hebben een moeilijke start maar wanneer de koning overlijdt en zijn broer vroegtijdig aftreedt, ziet Bertie in dat hij als nieuwe koning Lionel hard nodig heeft voor zijn speeches.
Colin Firth kennen we tot nu toe vooral van zijn rollen in romantische comedy’s als Bridget Jones’s Diary en Love Actually, al speelde hij vorig jaar heel verdienstelijk in A Single Man. In The King’s Speech zet hij op fenomenale wijze zijn personage met spraakgebrek neer. Het spraakgebrek is dan wel niet echt stotteren, geloofwaardig en consistent is het zeker. Geoffrey Rush, die de meesten vooral zullen kennen van zijn recente rollen als Barbossa in de Pirates films naast Johnny Depp, speelt de andere grote rol. Hij is eveneens fenomenaal als de logopedist die er zo zijn eigen theorieën en methodes op na houdt. De therapiesessies met de twee heren behoren tot de hoogtepunten uit de film.
In de bijrollen zijn ook niets dan topacteurs gecast en zij staan de twee heren op gepaste wijze bij. Helena Bonham Carter als Bertie’s vrouw Elizabeth en Timothy Spall als Winston Churchill vallen daarbij in positieve zin op.
Regisseur Tom Hooper maakte tot nu toe vooral televisieseries en –films. Waar hij in verschillende jaren Golden Globes voor won. Vorig jaar maakte hij het goed ontvangen The Damned United met Michael Sheen in de hoofdrol. Het grote publiek zal hem gaan kennen van The King’s Speech, want met deze film levert hij een memorabele prestatie als jonge regisseur. Hij weet op indrukwekkende wijze de genres (historisch)drama met komedie te mengen. De film verloopt daarbij heerlijk vlot zonder het respect voor het klassieke koningshuisdrama te verliezen.
Niet alleen de acteurs en de regie van Tom Hooper zijn van topkwaliteit. Ook de andere departementen leveren stuk voor stuk vakwerk: het sterke scenario van David Seidler, de mooie soundtrack van Alexandre Plat, maar zeker ook de indrukwekkende production design van Eve Stewart zijn van een hoog niveau.
De cinematografie bevat veel indrukkende shots in het koninklijk huis, maar ook veel zeer sterk werkende point-of-view shots van Bertie. Opvallend zijn enkele extreem wijde shots, zo wijd dat de beeldverhoudingen veranderen en je het gevoel krijgt letterlijk door een glazenbol te kijken. Dit versterkt hiermee het scenario dat door de intieme scènes ook dit gevoel geeft.
The King’s Speech zal hoogstwaarschijnlijk en zeer terecht nog meer prijzen gaan binnenhalen. Onder andere omdat de film met één haal alle vooroordelen over klassieke (kostuum)drama’s van tafel weet te vegen.
Bekijk de trailer
