Na een dag vol haast en drukte is er vaak niets leuker dan even languit in deze zetel te gaan liggen en een filmpje op te zetten. Dit is nog meer van toepassing als de film in kwestie ook nog eens een rustgevende en onthaastende uitwerking heeft. Net als bij haar vorige film, Old Joy, is ook de nieuwe van Kelly Reichardt een film die draait om sfeer en gevoel.
De titel van de film geeft al aan wat we mogen verwachten. In de film maken we kennis met Wendy, die samen met haar hond Lucy, op zoek gaat naar werk in Alaska. Nadat ze getroffen worden door autopech wordt het verdere verloop bemoeilijkt en bovendien heeft ze amper geld over om rond te komen. Het stelen van voedsel voor haar hond mondt uiteindelijk uit in een arrestatie maar leidt indirect ook tot het verlies van haar hond. Als ze weer vrijkomt, is Lucy verdwenen en besluit Wendy er alles aan te doen om haar hond terug te vinden.
Wendy and Lucy is duidelijk een kleine film. Eentje die het niet moet hebben van grote betekenissen maar zich eerder ontspint als een simpele slice-of-life. Uiteindelijk is het gewoon een avonturenfilm zonder al te veel pretenties. Daar waar in Old Joy nog veelvuldig gebruik werd gemaakt van de soundtrack, is deze film bijna volledig stil. In combinatie met de sobere beeldtaal zorgt dit voor een kille en misschien zelfs afstandelijke ervaring. Door het uitmuntende acteerwerk en het trage tempo wordt dit echter ruimschoots gecompenseerd. Al wordt uiteindelijk nergens de contemplatieve onderdompeling bereikt die haar vorige film zo sterk maakte.
Ondanks dat de film aanvoelt als simpel en direct, is er toch met een bepaalde diepere betekenis aan begonnen. Zo moet de film gesitueerd worden in de naweeën van orkaan Katrina waarin duidelijk werd dat de economische en sociale ongelijkheid in de VS onder de Bush administratie enkel maar is toegenomen. De film kan dus gezien worden als een aanklacht tegen het systeem maar meer dan een vertrekpunt is het uiteindelijk niet. Deze onderliggende betekenis komt niet naar voren in de film zelf en kan aldus verwaarloosd worden. Toch is Wendy and Lucy een fijn en klein filmpje en weet het gedurende de korte speelduur constant te boeien. De sombere sfeer en trage ontwikkeling kunnen voor velen een struikelblok zijn maar zijn een ware verademing in onze drukke wereld. Nog maar eens een bewijs dat de kleine dingen des levens vaak het allermooist zijn.
Bekijk de trailer
