Oorspronkelijk was het scenario van Salt geschreven voor een mannelijke hoofdrolspeler (Tom Cruise). Toen hij moest afhaken en Angelina Jolie vervolgens aangaf interesse te hebben, werd het scenario aangepast en werd Salt een vrouw. Het veranderde niets aan de kwaliteit, want Salt is helaas gebaseerd op een ronduit zwak scenario.
De film opent met een flashback die bijna direct lijkt gekopieerd uit Die Another Day (2002). Het is niet de enige gelijkenis met James Bond. Salt (niet toevallig ook vier letters) is CIA officier en heeft gewerkt als spion voor de Amerikaanse overheid. Ze heeft haar leven prima op orde totdat een Russische spion in een verklaring zegt dat de Russische president vermoord gaat worden door ene Salt. Op deze merkwaardige verklaring vlucht Salt om koste wat kost haar man te vinden, wat haar uiteraard zeer verdacht maakt bij haar CIA-collega’s. Een kat en muisspel begint waarin de plottwists je om de oren vliegen.
Met al deze twists is het scenario nodeloos pretentieus. Het had zoveel interessanter kunnen zijn, juist door het scenario wat eenvoudiger te houden. Ook dan had je als kijker meer zin gehad in de eventuele vervolgen, want dat de film het begin van een reeks wil zijn, is overduidelijk.
Salt is op zich een prima personage en goed uitgangspunt voor een soort vrouwelijke Bond-reeks. Jolie is goed en de achtervolgingen en actiescènes zijn prima uitgevoerd. Ook de muziek voldoet aan wat je mag verwachten van een spionageactiethriller.
Salt is al met al dus een heel aardige uitwerking van een zeer zwak en pretentieus script met te veel onnozele twists. De grote vraag blijft waarom regisseur Phillip Noyce (The Bone Collector, Rabbit-Proof Fence) en sterren als Jolie en Liev Schreiber zich laten lenen voor een scenario als dit. Want op een vervolg zullen nu weinig mensen zitten te wachten.
