Een eeuwig herhaalde, succesvolle serie uit de jaren tachtig verfilmen is een risicovolle onderneming. De productie kwam met horten en stoten op gang, maar uiteindelijk is er dan toch een film. In de cast bevinden zich relatief grote namen en ook in de regiestoel zit iemand die een behoorlijke actiefilm kan afleveren. Een plan naar Hannibal’s maatstaven dus?
In de extreem lange openingssequentie (als de titel van de film in beeld komt, is je popcorn allang op) wordt het samenkomen van de vier mannen verteld. Allen Rangers en de één nog gekker dan de ander worden ze een onnavolgbaar, maar tevens onfeilbaar team binnen het Amerikaanse leger ten tijde van de Irak oorlog. Ze zijn een speciale eenheid die op een geheime missie wordt gestuurd die net even anders afloopt dan de heren tot nu toe waren gewend. Gevolg? Een nieuw plan en een nieuwe missie, en als het moet daarna nog wel tien.
De makers hebben er dus voor gekozen om drie elementen van het team te vertellen. Allereerst het samenkomen van het team; daarna hun missies binnen het leger (in tegenstelling tot de serie niet de Vietnam maar de Irak oorlog) en tot slot hun tijd als huurlingen. Het is allemaal wat veel en dat breekt de film naar het einde toe op. De geslaagde grappen zitten vooral aan het begin van de film. Naar mate het verhaal “serieuzer” wordt en we steeds dichter bij de ontknoping komen, verliest de film zijn aanvankelijke frisheid en verlies je als kijker steeds meer de interesse. Dat alles over-the-top is, is een grondrecht van een film als deze. Toch vergalopperen de makers zich met de daadwerkelijke ontknoping enigszins. De CGI beelden die daarbij worden ingezet zijn tevens van matige kwaliteit.
Van de cast springt Sharlto Copley er samen met Bradley Cooper er in positieve zin uit. Copley is als de knettergekke Murdock hilarisch en Cooper is gewoon helemaal op zijn plek als de player Faceman. Liam Neeson doet wat hij moet doen als Hannibal, maar is gewoon niet helemaal lekker gecast. Een groot karakteracteur in zo’n film is niet de sterkste keuze van de makers. Quinton Jackson (B.A. Baracus) valt op als niet-acteur, hij is namelijk een Amerikaans worstelaar. Zijn tekstbehandeling en spel zijn matig, maar juist daardoor ook weer conform de serie en eigenlijk ook wel grappig. Allen hebben het geluk dat er een scenario lag met goed, snel en scherp geschreven dialogen. De acteurs praten opvallend veel door elkaar heen, maar juist dat werkt en maakt de scènes waarin de vier heren overleggen, bakkeleien of ruziën tot de hoogtepunten van de film.
De montage is daarbij zeer vlot, maar op een prettige manier. De cameravoering is conform de actiestandaard van de laatste jaren. Eveneens een standaard in elke actiefilm: vrouwelijk schoon. Hier vervult Jessica Biel die taak als het ex-liefje van Face. Ze doet wat ze moet doen, maar de scènes houden de film eerder op dan dat ze hem verrijken. Al met al is The A-Team een heel aardige verfilming die op de juiste punten met zijn tijd is meegegaan. Nog een waarschuwing: het woord “plan” krijgt door de eeuwige herhaling wel een nieuwe betekenis, voor de rest van je leven.
Bekijk de trailer
Casper
Wel een redelijke film, als je heel slecht verwacht had (in mijn geval) De acteurs zijn best goed gecast, op BA Baracus na dan. De verhaallijn vond ik enigszins redelijk verrassend, ik had meer eenvoud verwacht (de rode tegen de blauwe). De manier van filmen is niet echt spannend en de special effects zijn ook behoorlijk bagger. De audio is goed, goede geluidseffecten en goede muziek.
Conclusie:
Een redelijk goed gelukte domme actiefilm die je niet met je vriendin/vrouw moet kijken (tenzij ze van bier en zware shag houd). Verstand op nul en kijken maar.
Cijfer: 6
Http://twitter.com/casperzijden
op 29 oktober 2010, 16:24