Als er gesproken wordt over de Deense filmwereld, kom je nogal snel uit bij Lars von Trier die zonder twijfel de meest bekende regisseur is uit dit Scandinavische land. Af en toe duiken er echter ook andere talenten op die hun neus aan het venster steken. Eén van deze opkomende filmmakers is Henrik Ruben Genz die, na twee kleinere films, in 2008 een film fabriceerde die ook bij ons in de arthouse filmzalen was te bewonderen. De kaft van de DVD-hoes maakt gewag van gelijkenissen met David Lynch en de Coen broeders en ik kan alvast verklappen dat daar niets van gelogen is.
Terribly Happy is een adaptatie van een roman van Erling Jepsen met dezelfde titel die op zijn beurt gebaseerd was op een waargebeurd verhaal. De film focust zijn verhaal rond een dorpje in Zuid-Jutland waar een verbannen agent zijn gedwongen intrede maakt na het maken van een cruciale fout bij zijn vorige werkgever. Deze agent, genaamd Robert, kwam uit de grootstad en werkt dan ook strikt volgens het boekje. Stilaan begint Robert te ontdekken dat dit dorpje helemaal niet zo normaal is dan het op het eerste gezicht lijkt. Beetje bij beetje komen er elementen boven die Robert er van overtuigen dat er meer aan de hand is en hij is dan ook vastberaden om alles tot in de puntjes uit de pluizen.
Bij het lezen van de plotbeschrijving zullen een aantal onder jullie een opvallende verhaalgelijkenis opmerken met de blockbuster Hot Fuzz uit 2007 maar daar heeft deze film niets mee te maken. Dit uit zich zonder twijfel in de uitwerking van het verhaal waarin het duidelijk wordt dat Genz goed gekeken heeft naar de manier waarop de Coens hun films presenteren. Een eerste opvallend aspect betreft de locatie die zich uitstekend leent voor het vertellen van dit beklemmende verhaal. Tevens zijn de acteerprestaties ook erg goed en geven ze de film een geloofwaardig karakter mee. Ook de beelden en soundtrack worden functioneel aangewend en duwen de sfeer de hoogte in.
De structuur van de film is nagenoeg perfect. Stap voor stap wordt Robert steeds meer in de omklemming van dit dorpje gezogen en ook de kijker maakt een gelijkaardige evolutie door. In het begin gaat dit dan ook gepaard met een aantal verrassingen en plotwendingen die zeker een leuke toevoeging zijn maar naar het einde toe gaat het gebrek hieraan zorgen voor enige verveling. Het feit dat de film geen echte climax kent, zal bij velen dan ook niet in goede aard vallen. Anderen gaan het subtiele einde dan weer bejubelen aangezien het de film voorziet van een mooie eindnoot. Hoe dat bij jou zit, moet je maar voor jezelf uitmaken want de film verdient eigenlijk voor iedereen wel een kans. En zeker als je houdt van de gekke personages van de Coens, de bizarre situaties van een Lynch en vooral een geweldige combo van elementen uit het western- en het horrorgenre. Laat je echter niet misleiden door de gelijkenissen. Terribly Happy is voldoende uniek en staat volledig op zijn eigen benen.
