Deze documentaire is geheel terecht in de running voor de Silver Scream Award van 2010, ook al gaat Fantastic Mr. Fox er waarschijnlijk met die prijs vandoor. Niet dat die film niet goed is. Integendeel. De stop motionfilm van Wes Anderson is alleen wat te commercieel, waardoor ik het sneu vind voor de andere films. De nummer twee is de eerste verliezer.
(Michael Stephenson – Verenigde Staten, 2009)
Best Worst Movie is een ode aan één van de beste slechtste films ooit gemaakt: Troll 2. Een misbaksel van een prent, maar wel fantastisch leuk. Een film zoals alleen de Italianen hem kunnen maken. In deze onofficiële opvolger van Troll wordt een gezin geteisterd door vegetarische goblins, dus waarom er überhaupt voor deze titel is gekozen is de eerste grap van de film. Maar er zijn er meer. Het is hilarisch dat het script zo verschrikkelijk rammelt. Het is fantastisch dat niemand doorhad dat juist de serieuze scènes droogkomisch waren. De goblins zien er uit als dwergen met feestmaskers, de acteurs mogen dat predikaat niet eens dragen, enkele oneliners behoren inmiddels tot klassiekers en de film zelf is een enorme culthit.
Filmland Italië liftte al jaren mee op menig filmhype. Kijk maar naar de immense hoeveelheid spaghettiwesterns, of naar de talrijke zombiehorrors die een graantje meepikten van George A. Romero’s klassiekers. Voor de marketing werden veel Italiaanse films vervolgen op succesvolle prenten uit Amerika. Niet dat er rechten gekocht werden, de film werd simpelweg omgedoopt tot een deel twee ergens van. Claudio Fragasso regisseerde Troll 2 en probeerde hoge ogen te gooien.
Nu, zo’n twintig jaar later, blikt de jongste acteur uit de film terug. Hij herinnert het zich nog goed. Troll 2 zou zijn doorbraak zijn. Dat wist hij zeker. Tot hij de film voor het eerst zag. Het was een ramp. Ook de andere castleden herkenden er meteen een miskleun in. Ze probeerden te verbergen dat ze er ooit in hadden meegespeeld en de film verdween voor een tijd van de radar. Toch had de film al harten gestolen. Pulpfans over de hele wereld erkenden in Troll 2 een meesterwerk.
In deze documentaire heeft de hoofdrolspeler van toen, inmiddels een twintiger, de complete cast weten terug te vinden. Ze zijn nu een stuk lovender over de film. Ook zij zien er inmiddels de grap van in. Dat is aanstekelijk, zeker door George Hardy die destijds de vader speelde. Nu is hij een tandarts in een kleine gemeenschap. Acteren is bij die ene film gebleven. De goedlachse ex-acteur heeft zichtbaar plezier van de aandacht die hij krijgt sinds de film weer uit de underground opdook. Met samengeknepen oogjes en een brede glimlach herhaalt hij de grappigste quote uit de film: “YOU CAN’T PISS ON HOSPITALITY, I WON’T ALLOW IT!”
Zelfs Fragasso komt uit Italië overgevlogen om screenings bij te wonen. Zijn vrouw en tevens schrijfster van zijn carrièrepiek vergezelt hem. De regisseur is verheugd over de status van de film. Tot dat hij erachter komt dat het publiek ook lacht bij de serieuze stukken. Het is grappig, tenenkrommend en ook een beetje droevig dat hij zijn geesteskind zo de grond in geboord ziet worden. Hij is er namelijk van overtuigd dat hij een diepgaande film maakte over gezinswaarden en andere diepgravende thema’s. Zijn producent weet ook hoe belangrijk de film geweest is: zonder Troll 2 was er nooit Harry Potter geweest. Troll 2 is de fantasyhype begonnen.
Alle elementen uit deze documentaire maken de film an sich ook een stuk leuker. Dat is een fantastische prestatie, want Troll 2 is al zo leuk. Vrijdag draaien de docu en de originele prent achter elkaar. Uit de grond van mijn hart: gaat dat zien!
