“Luc Besson presents”; een film met die voortitels doet elke actiefan watertanden. Als de maker van Taken, Pierre Morel, dan ook nog in de regiestoel zit, kan het feest niet meer stuk. Toch? John Travolta maakt de verwachtingen door de vooraf vrijgegeven beelden (waarop hij kaal, met ringbaard en oorbel te zien was) in ieder geval waar. Maar hoe sterk is het verhaal (altijd een kracht bij Besson films) en belangrijker: hoe hard is de actie?
De film speelt zich dus af in Parijs, maar er zijn opvallend weinig Fransen in de film te vinden. James Reese (Jonathan Rhys Meyers) werkt bij de Amerikaanse ambassade, heeft thuis een leuke vriendin en mag zo af en toe aan het werk als special agent voor de CIA. Als voor een speciale opdracht de keiharde en doorgewinterde Charlie Wax (John Travolta) naar de stad komt, is Reese zijn chauffeur en partner. Onder het motto “wax on/wax off” handelt en schiet Wax zonder na te denken; “trigger-happy” noemen ze dat. Reese weet, net als de kijker, lange tijd niet waarom bepaalde plekken worden bezocht en mensen worden neergeschoten. Dat het geen lieve jongens zijn, is het enige dat duidelijk is. Toch blijkt er een redelijk plot achter alle actie te zitten. Terrorisme blijkt ook voor Besson nieuw voer te zijn.
Travolta is duidelijk in zijn element en blijft ondanks de te bedachte one-liners geloofwaardig genoeg. Rhys Meyers (Match Point) doet wat hij moet doen als pupil die nog een gevoel van moraliteit heeft. Belangrijker is of de actiescènes overtuigen en tegelijk bikkelhard zijn. Samenvattend: ze voldoen, maar ontstijgen nauwelijks de middelmaat. De achtervolging waarbij Wax met een bazooka uit het zijraam van de auto hangt is een pluspunt, maar verder zijn er te veel onzinnige scènes zoals degene waarbij Travolta een groepje jonge gangleden uitschakelt met zijn blote handen. De ontknoping is aardig, zeker ook omdat daar, net als op enkele andere malen in de film, treffend gebruik wordt gemaakt van slow-motion. De truc daarmee is altijd: doen, maar wel zo min mogelijk en op het goede moment.
From Paris With Love is een alleraardigste actiefilm die op de one-liners na, weinig komedie in zich heeft. Hij vermaakt anderhalf uur lang en daarna ben je bij het naar buiten lopen al vergeten waar de film over ging: soms hoeft een film niet meer te doen.
Bekijk de trailer
