Soms komen er van die filmpjes voorbij die prima kijkvoer blijken, maar daarnaast weinig om handen hebben. Ze zijn bijvoorbeeld wat clichématig van opzet en zodoende al snel de dertiende uit het dozijn. Het tragikomische Rudo y Cursi lijkt zo’n filmpje, maar vanwege de grote namen erachter is die net dat tikkeltje interessanter dan de rest.
Al tijdens de opening credits valt te lezen dat zowel Guillermo del Toro, als Alfonso Cuarón áls Alejandro González Iñárritu hier hun naam aan verbonden. Hellboy II, Children of Men en Babel komen respectievelijk van hun hand en al die films werden voor Oscars genomineerd. Toch staken de Mexicaanse grootheden ondanks hun successen de koppen bij elkaar voor dit kleinere project in het thuisland.
Tijdens de opnames ervan liet het drietal de regisseursstoel vrij voor de debuterende Carlos Cuarón, de broer van Alfonso. Zelf schoven ze aan als producent en om de lijst van grote namen te completeren werden er aan de mix nog twee lokale filmsterren van wereldformaat toegevoegd: Gael Garciá Bernal en Diego Luna. De oplettende kijker herkent hen wellicht als de hoofdrolspelers uit Alfonso Cuaróns Y tu Mamá También.
Genoeg reden dus om te zien wat er gebeurt wanneer alle kersen op de Mexicaanse taart hun krachten bundelen. Maar hoe gewichtig bovenstaande ook moge klinken, verwacht van Rudo y Cursi geen tour de force. Al naar gelang wordt duidelijk dat dit een luchtig tussendoortje is vergeleken met de eerder genoemde Hollywoodkrakers.
Het verhaal begint in een boerengehucht waarin de broers Tato en Beto de eindjes aan elkaar knopen. Als bananenplukkers zijn het al rivalen en die tweestrijd verdubbelt wanneer ze op lokale trapveldjes hun voetbalkunsten vertonen. Wegens zijn uiterlijk heet Tato dan even Cursi, wat zoveel als ‘de Schone’ betekent. Beto draagt de bijnaam Rudo, ofwel ‘de Ruige’.
Hoewel die namen treffend zijn, blijken beide heren boven alles twee moederskindjes. Hun grootste droom is om de belangrijkste vrouw van hun leven een groot landhuis te schenken en wanneer ze opgemerkt worden door voetbalscout Batuta lijkt die droom dichterbij te komen dan ze ooit voor mogelijk hielden. Ze verhuizen van hun Mexicaanse moddergat naar de hoofdstad, waar beiden met een eventuele omweg de voetbaltop bereiken.
Een film over voetbal dus. Ja en nee. De sport is voor de film zo inwisselbaar dat het belang compleet komt te liggen bij de broers, hun onderlinge relatie en hun persoonlijke problemen. Door de combinatie van een luchtige aanpak en frisse dialogen is Rudo y Cursi vooral erg grappig, maar een zweempje dramatiek zorgt af en toe voor wat nuance. Nuance waar de film helaas perfect zonder kan, aangezien die enkel gebruikt wordt om clichéss mee in de hand te werken.
Twee armetierige broers die bijna niets te verliezen hebben zijn van de ene dag op de andere beroemde sterren. De één wordt prima donna, de ander gokverslaafde. Wie ziet hier de klassieke verhaalvariant van opkomst en ondergang al aankomen? Door de clichématigheid zijn de grote lijnen van Rudo y Cursi zo voorspelbaar dat een deel van het plezier weg dreigt te vallen. Niettemin blijft de frisheid van het project de sterkere tegenspeler, aangevuld door twee formidabele rollen van Bernal en Luna.
De film heeft als tragische sportkomedie verrassend weinig met sport te maken. Ook leuk voor mensen die niet van voetbal houden dus. Verder wordt de smet van voorspelbaarheid gecompenseerd door duistere humor die nooit zwart wordt. En dat hierachter de grootste namen van Mexico schuilgaan is niet echt zichtbaar, maar voelbaar is het zeker. In al zijn joligheid lijkt dit vooral een pret-op-de-set-project en dat straalt er vanaf ook.
Bekijk de trailer
