Voldemort was definitief terug aan het eind van Harry Potter and the Order of the Phoenix. In The Half-Blood Prince merken we daar echter bijster weinig van. De tovenaarsleerling en zijn vrienden hebben het in dit zesde deel namelijk vooral druk met hun hormonen en de daarbij behorende puberromances.
De Harry Potterreeks was sinds haar begin in 2001 hard op weg om met het jaar grimmiger en donkerder te worden. De intrede van Ralph Fiennes als Lord Voldemort in deel vier beloofde dat deze lijn doorgezet zou worden, maar in Harry Potter and the Half-Blood Prince wordt die belofte niet waargemaakt. De focus ligt zoals gezegd niet op Harry’s strijd met Jeweetwel, maar op de ontluikende gevoelens op Zweinstein. Dat hoeft op zich geen probleem te zijn, ware het niet dat regisseur David Yates er beduidend meer moeite mee heeft om dit genre voor zowel jong als oud interessant te houden.
Het pijnlijkste voorbeeld is zonder enige twijfel de rol van Lavender Brown (nl: Belinda Broom). Haar geronnie-ponnie en extreem uitvergrote verliefdheid is de eerste keer nog wel te verdragen maar wordt de keren erna een steeds grotere bron van irritatie.
Het is echter niet alleen de puberende jeugd die je het idee geeft dat The Half-Blood Prince slechts een tussendoortje op weg naar de grande finale is. Het begint nog goed met een prachtig camerashot waarbij de camera op duizelingwekkende snelheid dwars door Londen heen vliegt. Daarna wordt het echter al snel minder. De nieuwe professor Horace Slughorn (nl: Hildebrand Slakhoorn) voegt namelijk weinig toe en zelfs het baken van rust en volwassenheid in de Potterreeks, schoolhoofd Dumbledore (nl: Perkamentus), lijkt een ander mens geworden. Zijn veel te joviale gedrag en grappig bedoelde oneliners stroken in ieder geval totaal niet met zijn vorige optredens. Tel daar nog eens bij op dat Voldemort in deze op een na laatste episode exact nul keer opduikt en je hebt de reden waarom The Half-Blood Prince het minste deel tot nu toe is.
Gelukkig zijn er nog wel enkele lichtpuntjes. Helena Bonham Carter is een absolute aanwinst als Bellatrix Lestrange (nl: Bellatrix van Detta), de confrontaties tussen Severus Snepe en Harry blijven, vooral dankzij Alan Rickman, ijzersterk en ook Hermione (nl: Hermelien) blijft grotendeels het irritante doch sympathieke betwetertje dat we kennen.
Bovendien doet het laatste half uur de hoop op een grootse finale toenemen. De film wordt in deze fase weer wat grimmiger van toon en de climax stelt zeker niet teleur. Helaas is een dik half uur goede film niet genoeg om de twee uur durende tienerbelevenissen naar de achtergrond te verdrijven, waardoor Harry Potter and the Half-Blood Prince het tot op heden minste deel uit de reeks is.
Bekijk de trailer
bas
Duidelijk een recensie door iemand die de boeken niet heeft gelezen.
op 12 juli 2009, 14:29