Slumdog Millionaire

Gepubliceerd op 10 februari 2009, 03:20
Geschreven door Tom Thys

,

Jamal Malik groeit als kleine jongen met zijn broer op in de bidonvilles van Bombay, temidden van woekerende criminaliteit en stinkend vuilnis. De enige kans om aan zijn ellendige leven te ontsnappen is door deel te nemen aan de populaire quiz “Who wants to be a millionaire?”. Als door het lot bepaald zit hij op een dag in de stoel tegenover de flamboyante quizmaster. Miljoenen televisiekijkers zitten aan het scherm gekluisterd om te kijken hoe Jamal zich op ongelofelijke wijze een weg baant naar de allerlaatste vraag. Het is alles of niets. Zal hij zijn ticket om aan het leven in de sloppenwijk te ontsnappen verzilveren?

Slumdog Millionaire

Zowel het filmpubliek als de televisiekijkers worden in spanning gehouden wanneer Jamal net voor de finalevraag gearresteerd wordt wegens het vermoeden dat hij vals zou spelen. Want hoe kan een arme luis zoals hij in hemelsnaam op zoveel vragen het antwoord weten?

Met tien Oscarnominaties achter z’n naam is deze nieuwste film van Danny Boyle (regisseur van onder andere Trainspotting, The Beach en 28 Days Later…) alvast een van de sensaties van 2009. Hij deelde voor dit project het regisseurschap met de Indiër Loveleen Tandan, hoogstwaarschijnlijk om de authenticiteit in de film te maximaliseren. Dat heeft zeker geloond, want ondanks de akelig foute keuze om voor een groot stuk met Engelstalige acteurs te werken is de plaatselijke cultuur heel erg voelbaar.

Hoge bomen vangen veel wind natuurlijk en een mens durft daarom al eens wat kritischer te kijken naar een film die in het jonge verleden veelvuldig met de loftrompet onthaald werd. En eerlijk gezegd, Slumdog Millionaire bewijst nog maar eens dat een Oscarnominatie echt geen graadmeter is voor de kwaliteit van een film. Veel meer dan een stroperige collage die erop geënt is de harten van het publiek te veroveren is deze film namelijk niet. Eén eigenschap getuigt echter van het tegendeel: het originele uitgangspunt. Dàt laat namelijk toe dat aan de hand van de op Jamal afgevuurde quizvragen, zijn ontroerende levensverhaal tot in de kleinste details gereconstrueerd wordt. Doordat hij tijdens de ondervraging zijn onschuld tracht te bewijzen, wordt met mondjesmaat duidelijk waarom hij precies het antwoord wist op al die schijnbaar moeilijke vragen. Een aparte en uiterst inventieve manier van storytelling, maar daar houdt het helaas een beetje op.

Het is niet zozeer de hoedanigheid van Jamals levensverhaal dat voor ergernis zorgt, wel de mierzoete invulling ervan. Gaandeweg groeien de verwrongen relatie met zijn broer en zijn hartstochtelijke liefde voor Latika uit tot de hoofdlijnen van het verhaal. Maar het zijn tevens ook de grootste struikelblokken aangezien ze pijnlijk oppervlakkig blijven, ondanks de (veel te) lange speelduur. De klefheid waarmee dit alles op groteske wijze wordt georkestreerd lijkt bovendien een iets te doorzichtige sollicitatie naar dat felbegeerde glanzende beeldje. Nochtans wordt dat lang verdoezeld door de eigentijdse audiovisuele inkleding, die echter eerder misplaatst dan complementair aan het verhaal is. Zo zijn de diagonale camerastandpunten compleet onfunctioneel en is de poppy soundtrack een wat krampachtige poging om het geheel zo Indisch mogelijk te laten ogen. De kostumering en de stedelijke fotografie waren wat dat betreft al voldoende.

Mocht de uitwerking van Slumdog Millionaire niet zo overgedramatiseerd zijn, dan zou Jamals aangrijpende levensverhaal veel meer kans hebben om de juiste snaar te raken. Al is het maar de vraag of de ambities van het regisseursduo niet eerder in de hoek van de frivole Bollywoodcinema lagen. De boodschap van deze prent is dan weer een prikkelende afsluiter: het lot bepaalt alles. Denk er maar eens over na.

Tags: , , , , , , , , , , ,

Reacties

hanne

Misschien moet je bij je volgende recensie de film eens WEL bekijken. Het gaat Jamal helemaal niet over ontsnappen aan het leven in de sloppenwijk als hij deelneemt aan de quiz.

op 11 februari 2009, 10:58

Pim

Ja Tom, hoe durf je ;) Maar vooralsnog lijkt me dit een heerlijke film, mierzoet of niet. Danny Boyle kan me sowieso weinig fout doen, dus misschien wil ik deze film wel te graag leuk vinden… Gelukkig is er maar één manier om daar achter te komen!

op 11 februari 2009, 17:02

Paul

Ik vond het wel een goede film!! Misschien een beetje overgedramatiseerd maar ik vond het niet storend en zeker niet als je het vergelijkt met een hoop andere dramafilms. Beetje zoet inderdaad ook wel maar volgens mij is dat juist een indiaas ingredient van de film dus ik vind dat er eigenlijk wel bij horen. Blijft natuurlijk een kwestie van smaak maar ook de camerastandpunten vond ik wel apart.
De film wordt wellicht wel overgewaardeerd maar ik vond hem toch bovengemiddeld boeiend.

op 15 maart 2009, 20:39

Reageer

HTML is uitgeschakeld, gebruik a.u.b. Textile

Poll

De laatste Harry Potter film...

Jammer
Blij toe
Geen mening

Resultaten

Links

Alle links →