Filmgids.nl - Filmgids, voor filmnieuws, reviews, releases en de dvd top 10

Historische gebouwen? Niets meer dan een verzameling oude bakstenen. Musea? Wat is daar nou weer aan? Een rondvaart door pittoreske grachtjes dan? Saaaaai! Wat, in godsnaam, doet de Ierse huurmoordenaar Ray in Brugge dan? Dat wonderschone stadje in België, waar al die elementen nota bene samenkomen?

Dat vraagt hij zichzelf ook af, in tegenstelling tot zijn collega Ken die Brugge juist prachtig vindt. Historische gebouwen! Musea! Een rondvaart! Wat is het toch een sprookjesstad. Een groter contrast tussen beide is niet voor te stellen en dat leidt tot een hoop grappige dialogen. Ken wil cultuur snuiven; Ray wil zo snel mogelijk terug naar Londen. Maar waarom mogen ze van hun baas dan nog niet naar Engeland?

Brugge leent zich als prachtig decor voor deze misdaadcomedy van regisseur Martin McDonagh. En hoeveel Ray ook klaagt over die fucking stad (er wordt niet geschroomd om dat bijvoeglijk naamwoord te gebruiken), niemand kan claimen dat het plaatsje er slecht vanaf komt. Middeleeuwse rijkdommen zoals de Belfort toren, de basiliek van het Heilig Bloed of de nauwe grachtenstraatjes pronken veelvuldig in de film. Uitmuntende PR.

De hoofdrollen worden opgevuld door Colin Farrell en Brendan Gleeson. Hoewel er een keur aan slechte acteerprestaties op het conto van Farrell staat geschreven, is zijn vertolking van de kinderlijke Ray één voor in de boeken. Met behulp van zijn wenkbrauwen meet hij zich een breed spectrum van emoties aan, van ronduit woedend naar simpelweg zielig. Toneel- en filmacteur Gleeson vult Farrell prima aan in zijn rol van Ken, waardoor filmland weer een memorabel misdaadduo rijker is.

Vervolgens is er gangsterbaas Harry Waters, die uit een heel scala aan gangsterfilms gestapt zou kunnen zijn. Ralph Fiennes geeft een maniakaal tintje aan dat personages, maar helaas ontstijgt zijn rol de genreclichés niet. Ook niet wanneer hij naar Brugge komt, omdat zijn zaakjes daar in het honderd lopen. Als je wilt dat iets goed gebeurt, dan moet je het blijkbaar toch weer zelf doen.

Regisseur McDonagh won al eerder een Oscar voor zijn kortfilm Six Shooter. Voor In Bruges schreef hij zelf het scenario en dat is naast de mooie plaatjes van Brugge één van de sterke punten uit de film. De plot brengt personages voort die op kindervertellingen zijn gebaseerd, zoals dwergen en een eenoog. Maar in plaats van sprookjesachtig zijn ze door McDonagh zo vervreemdend gemaakt dat de film er eerder absurdistisch van wordt dan mythisch.

En dat is leuk. Verwacht geen doorsnee gangsterfilm zoals die het afgelopen decennia kwamen en gingen, want In Bruges heeft net dat beetje extra om uit te stijgen boven de massa. Absurdistische humor, zwart, maar soms buitengewoon plat. Dat samen met wat drama, actie en melancholiek maken van Brugge een stad die buiten de realiteit staat en waar sprookjes daadwerkelijk tot leven komen, zij het niet van die schattige. Het is daarom door de vingers te zien dat er nogal wat onrealistische en toevallige gebeurtenissen plaatsvinden in het verhaal.

De dvd biedt ten slotte nog een aantal extra’s die Brugge nog wat meer in de schijnwerpers plaatsen. Zo varen we mee door de grachten, alsof we toeristje spelen en komen de grootste toeristische trekpleisters aan bod. Daarnaast een aaneenschakeling van bloopers en zelfs één van alle keren dat er fuck en fucking geroepen wordt, vaak gevolgd door “Bruges”. Maar dat is onzin natuurlijk, want de film maakt wel degelijk duidelijk dat Brugge niet alleen een mooie stad is om een film in te maken.