Pieter Kuijpers baseert zijn films graag op ware gebeurtenissen. Zo verhaalde Van God Los over de bende van Venlo, Dennis P. over de grootste diamantrover van Nederland. Regelmatig ontsnappende TBS’ers in Nederland vormden deze keer de inspiratiebron voor zijn nieuwe speelfilm: TBS. Met als tagline “Niet alles is liefde” en Theo Maassen in de hoofdrol was een komisch element te verwachten, maar dat is er niet: Maassen speelt met verve een ontwrichte psychopaat die in het nauw gedreven wordt en een jong meisje ontvoert.
Johan (Theo Maassen) is veroordeeld voor het vermoorden van zijn eigen vader en zusje en verblijft al geruime tijd in een TBS kliniek. Zijn laatste hoop is zijn moeder, die in de rechtbank zou moeten verklaren dat hij onschuldig is. Van haar hoort hij echter al lang niets meer, en ze reageert ook niet op zijn telefoontjes. Samen met een andere veroordeelde lukt het Johan te ontsnappen en zijn oma op te zoeken, die hem niet veel wil vertellen over de verblijfplaats van zijn moeder. Op de hielen gezeten door de politie ontvoert hij de dertienjarige Tessa (Lisa Smit). Met haar hulp lukt het hem zijn moeder te vinden, maar of zij nog uitkomst biedt in de situatie die Johan gecreeërd heeft is maar de vraag.
Een cabaretier casten in een thriller als TBS is een risico. Hoewel Theo Maassen zich nu eens schuldig maakt aan overacting en dan weer even uit zijn rol lijkt te vallen maakt hij als de geesteszieke Johan een overtuigende indruk. Dat is niet alleen aan hem te danken. Het camerawerk en de mise-en-scène spelen een hele grote rol in TBS en laten de film uitstijgen boven de gemiddelde Nederlandse thriller. Kuijpers zorgt ervoor dat je de gemoedstoestand van Johan niet buiten beschouwing kunt laten. De vele jumpcuts in TBS en het koele, grauwe kleurenpalet maakt de situatie van de protagonist nog uitzichtlozer. Sommige shots duren net te lang en kondigen zo onheil aan. De soundtrack draagt eveneens bij aan de unheimische sfeer in de film; geluiden lijken van ver te komen en vaak subjectief te zijn, alsof ze met moeite doordringen in het hoofd van Johan.
Dat Lisa Smit niet altijd even overtuigend is als Tessa is niet alleen aan haar acteerprestaties te wijten. De grootste teleurstelling van TBS is wel het script. Het is al moeilijk voor te stellen dat een TBS’er ontsnapt, maar Johan komt er in de film wel erg makkelijk mee weg, net als met het continu ontlopen van de politie. Ook de ontvoering van Tessa is knullig en de snelheid waarmee zij van de psychopaat gecharmeerd raakt is wat dubieus. Voor wie langs de onwaarschijnlijke plotwendingen heen kan kijken is TBS een spannende film met uitstekende thematische mise-en-scene en een indrukwekkende rol van Theo Maassen.
De DVD van TBS bevat vele extra’s: de teaser en trailer van de film, de BNN Making Of, elf korte internetfilmpjes, de videoclip van Heart Without A Home door Moke, audiocommentaar van Theo Maassen en Pieter Kuijpers en wat bioscooptrailers.
