Happy-Go-Lucky volgt het leven van de eeuwig vrolijke Poppy, een vrolijke, kleurige lerares op een basisschool in Londen. Samen met haar huisgenote Zoe maakt ze allerlei schijnbaar alledaagse dingen mee: ze gaat uit, ze verrekt een spier in haar rug, haar fiets wordt gestolen, neemt rijles en ze gaat voor het eerst flamencodansen.
Ondanks haar overduidelijk aanwezige carpe diem mentaliteit komt Poppy (Sally Hawkins) uiteindelijk toch in aanraking met minder gelukkige types. Nadat haar fiets gestolen is besluit ze dat het maar eens tijd wordt om rijlessen te nemen. Haar rij-instructeur Scott (Eddie Marsan) blijkt echter al snel haar absolute tegenpool te zijn: hij is altijd chagrijnig, licht ontvlambaar en houdt er radicale ideeën op na over de maatschappij. Toch blijft Poppy altijd vriendelijk en maakt ze zelfs grapjes wanneer hij zijn kritiek en bittere opmerkingen op haar afvuurt.
Hawkins, die al eerder een rol had in Leigh’s Vera Drake en nu eveneens in de Nederlandse bioscopen te zien is in een bijrol in Cassandra’s Dream, geeft het personage van Poppy overtuigend gestalte. Ook Marsan is goed gecast als de ongelukkige, chagrijnige Scott. De bijrollen van onder andere Alexis Zegerman, Andrea Risebourough en Sylvestra Le Touzel voegen meerwaarde toe aan het verhaal. Toch verliest de film nu en dan zijn vaart. Dit lijkt vooral te komen omdat sommige voorvallen uit Poppy’s leven wel erg cliché (zoals het pestende kind op de school waar Poppy les geeft) danwel vergezocht (Poppy’s ontmoeting met een zwerver) zijn. Daarnaast zal het niet voor iedereen een prettige ervaring zijn om bijna twee uur naar de giechelende en glimlachende Poppy te kijken.
Hoewel de nieuwe Leigh aanvankelijk een ode lijkt aan de positiviteit heeft de film meerdere lagen. Happy-Go-Lucky is zeker niet zo donker als Leigh’s goed ontvangen Naked uit 1993, waarin de hoofdpersoon een intellectuele zwervende man is. Net zoals Naked is Happy-Go-Lucky een film die een concreet verhaal ontbeert, maar of dat een groot gemis is valt te betwisten. Hoewel de positiviteit waarmee Poppy zich door het leven slaat in Happy-Go-Lucky centraal staat, laat de film wederom zien dat niet iedereen slaagt in de huidige maatschappij. Of we het geluk dat we vinden aan onze eigen mentaliteit te danken hebben laat Leigh in het midden.
Al na enkele minuten wordt duidelijk dat Happy-Go-Lucky de perfecte omschrijving is voor de levensfilosofie van Poppy. Grappend en giechelend gaat ze door het leven en ze blijft altijd positief. De gebeurtenissen en andere personages in de film bieden tegenwicht, wat van Happy-Go-Lucky een lichte, vrolijke film met een donker randje maakt.
Bekijk de trailer
